A to Polska właśnie...

                              „Do kra­ju tego, gdzie kru­szy­nę chle­ba
                              Pod­no­szą z zie­mi przez usza­no­wa­nie
                              Dla da­rów Nie­ba....
                              Tę­sk­no mi, Pa­nie...

                              Do kra­ju tego, gdzie winą jest dużą
                              Po­pso­wać gniaz­do na gru­szy bo­cia­nie,
                              Bo wszyst­kim słu­żą...
                              Tę­sk­no mi, Pa­nie...

                              Do kra­ju tego, gdzie pierw­sze ukło­ny
                              Są, jak od­wiecz­ne Chry­stu­sa wy­zna­nie,
                              "Bądź po­chwa­lo­ny!"
                              Tę­sk­no mi, Pa­nie...

                                                   Cyprian Kamil Norwid, Moja piosnka (II)

A to Polska właśnie...

Aktywne filtry